Później wyjechał na Jawę w Holenderskich Indiach Wschodnich (obecnie Indonezja), gdzie zaczął pracować na plantacji herbaty. Niezadowolony z systemu kolonialnego powrócił do Holandii w 1936. Chciał zostać farmerem i przeniósł się do Wieringermeer, na zmeliorowany w 1937 polder. Tam założył swoją farmę.

Następnie jako sekretarz lokalny partii został członkiem Sociaal Democratische Arbeiders Partij (SDAP). Piastował kilka funkcji publicznych z jej ramienia w Wieringermeer, wliczając w to posadę burmistrza. W okresie II wojny światowej aktywny uczestnik holenderskiego ruchu oporu. Pomagał ukrywać się ludziom będącym w niebezpieczeństwie oraz organizował potajemną pomoc żywnościową dla zachodnich prowincji. Bezpośrednio po wojnie w czerwcu 1945 socjalistyczny premier Schermerhorn z ramienia Partii Pracy (PvdA) zaproponował mu objęcie gabinetu Ministra Rolnictwa, Rybołówstwa oraz Dystrybucji Żywności. Został najmłodszym ministrem rządu, mając w tym czasie 36 lat.

Był członkiem sześciu gabinetów: Schermerhorn-Dreesa w 1945; Beela w 1946;