Francja wysyłała ambasadorów do Polski od czasów nawiązania bliższych stosunków z Rzecząpospolitą, za czasów gdy jej tron objął Henryk Walezy.
XVI wiek 1573: Gilles de Noailles biskup Acqs (amb.) 1573: Jean de Montluc, biskup Valence (amb.) 1574: Jean Choisnin 1575: Jacques de Faye, sieur d’Espresses (poseł)
XVII wiek 1629: baron de Charnacé (amb.) 1633: Claude de Mesmes, hrabia d’Avaux (amb. extr.) 1636: baron Claude de Rorté (env.) 1640–1646: Charles de Bretagne-Dubois d’Avaugourd’Avaugour (Charles de Bretagne-Dubois), Project Runeberg (poseł przy polskim Sejmie) 1644: Renée Dubec Crespin pani ambasador (sic) przy Ludwice Marii Gonzaga, królowej Polski. 1648: wicehrabia Louis d'Arpajon (amb. extr.) 1655–1665: Antoine de Lombres (amb. plen.) 1664: Pierre de Bonzy, biskup Béziers (amb. extr.) 1674: Toussaint Forbin de Janson, biskup Marsylii (amb.) 1676–1684 i 1684–1692: markiz François-Gaston de Béthune-Sully (amb. extr.) 1692: Robert Leroux d'Esneval (amb.) 1693–1696: Melchior de Polignac 1697: de Forval (rezydent) i abbé de Castagneres de Chateauneuf (env.