W 1961 skorzystał z okazji zapoznania się z nowoczesnymi metodami poszukiwania uranu we Francji, w ramach stażów naukowych organizowanych dla młodych pracowników nauki przez Commisariat à l’Energie Atomique. Jego 6-miesięczny staż obejmował najpierw szkolenie w Razès koło Limoges, a następnie praktykę w głównych francuskich ośrodkach poszukiwań i wydobycia uranu (Wandea, Morgan, Forez).
Po zakończeniu stażu powrócił do Instytutu Geologicznego w Warszawie, gdzie prowadził poszukiwania złóż rud uranu metodami geochemicznymi na terenie Pogórza Izerskiego i Gór Bystrzyckich. Wykryte w rejonie Jeziora Złotnickiego koło Gryfowa Śląskiego anomalie uranowe rozpoznawał wierceniami. W 1965 uzyskał stopień doktora nauk przyrodniczych na podstawie pracy Geochemiczne podstawy poszukiwań złóż uranu na tle niektórych jego koncentracji w Sudetach.