W długim okresie uwidacznia się wpływ teorii monetarystycznej, czyli neutralność pieniądza, jednak neokeynesiści postulują aktywną politykę pieniężną w krótkim okresie, gdzie występuje nieneutralność pieniądza oraz aktywną politykę pieniężną w czasie kryzysu gospodarczego. Wspólnym elementem Neokeynesizmu oraz teorii Keynesa jest występowanie bezrobocia przymusowego. Nowością w stosunku do poprzednich szkół jest też wprowadzenie do analizy asymetrii informacji. W stosunku do polityki fiskalnej występuje awersja do wysokich deficytów jako czynnika zmniejszającego oszczędności i wzrost gospodarczy w długim okresie. Występują również wątpliwości, co do skuteczności dostosowań interwencji państwa w gospodarkę ze względu na opóźnienia w efektach tych interwencji.
Postulaty odnośnie do rynku pracy zawierają uelastycznienie, ograniczenie ochrony pracowniczej oraz zmiany charakteru zasiłków na aktywizacyjny.
Przedstawiciele Laureaci nagrody Nobla: John Hicks, James Meade, James Tobin, Paul Samuelson, Franco Modigliani, Robert J. Shiller
Zobacz też Nowa ekonomia keynesowska Postkeynesizm
Przypisy
Bibliografia Marek Ratajczak, Współczesne teorie ekonomiczne. Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Poznaniu
Kategoria:Metodologia i szkoły myśli ekonomicznej Kategoria:Doktryny polityki gospodarczej