Neokeynesizm – doktryna ekonomiczna stanowiąca syntezę monetaryzmu i keynesizmu, będąca jego naturalną ewolucją na skutek kryzysów naftowych, podczas których teoria Keynesa zdawała się zawodzić.
Jest to nurt heterogeniczny, cechuje się dużą różnorodnością, trudno więc znaleźć elementy będące według wszystkich zaliczanych do neokeynesizmu ekonomistów kluczowe. Określanie całego nurtu jako odwołania do Keynesizmu jest częściowym nadużyciem, ponieważ elementów wspólnych z myślą Keynesa jest bardzo mało.
Teoria Głównym założeniem neokeynesizmu jest względna sztywność płac i cen w krótkim okresie, jednak nie jest to wspólne z teorią Keynesa, ponieważ założenie sztywności w Ogólnej teorii Keynesa miało jedynie charakter upraszczający wywody. Sztywności oznaczają, że ceny bądź płace reagują na zmiany popytu wolniej niż wielkości realne, czyli np. wielkość produkcji czy poziom zatrudnienia. Mimo odrzucenia przez Keynesa sztywności jako ważnego czynnika swojej teorii neokeynesizm traktuje to założenie jako kluczowy powód zawodności rynków.