Gibbon (Hylobates) – rodzaj ssaków naczelnych z rodziny gibbonowatych (Hylobatidae).
Rozmieszczenie geograficznie Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Chinach, Mjanmie, Laosie, Kambodży, Wietnamie, Tajlandii, Malezji i Indonezji.
Morfologia Długość ciała 40,8–58,5 cm; masa ciała samców 4,1–7,8 kg, samic 3,9–7,3 kg.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1811 roku niemiecki zoolog Johann Karl Wilhelm Illiger w publikacji swojego autorstwa zatytułowanej Wstępna systematyka ssaków i ptaków. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) gibbon białoręki (H. lar).
Etymologia Gibbon: ‘gibbon’, od starofr. giboin, od frank. geba-win ‘przyjacielski prezent’. Hylobates (Hilobates): hulobatēs ‘przebiegający lasy’, od ὑλη hulē ‘las, teren lesisty’; βατης batēs ‘piechur’, od βατεω bateō ‘stąpać’, od βαινω bainō ‘chodzić’. Satyrus: gr. σατυρος saturos ‘satyr’. Laratus: etymologia niejasna, Gray nie wyjaśnił pochodzenia nazwy zwyczajowej;