W marcu 1922 delegowano go do Sejmu Ustawodawczego w Warszawie. W okresie 1922–1925 pełnił funkcję wiceprezesa PSL „Wyzwolenie”, po tym jak wileńskie PZL zjednoczyło się z polskim lewicowym ruchem ludowym. W latach 1922–1927 ponownie piastował mandat posła: do 1925 z ramienia PSL „Wyzwolenie”, później włączył się do Poselskiego Klubu Pracy, a pod koniec kadencji pracował jako niezrzeszony. Przystąpił do Krajowego Stronnictwa Ludowego Ziem Litewsko-Białoruskich – „Zjednoczenie”Maciej Wojtacki, Krajowe Stronnictwo Ludowe Ziem Litewsko-Białoruskich „Zjednoczenie” i jego organ prasowy „Wioska” w kampanii wyborczej do Sejmu II kadencji (1928–1930), w: „Historia i Polityka”, Nr 13 (20)/2015, s. 132..

W międzywojniu związany z Wilnem. Odgrywał znaczącą rolę w tamtejszym życiu społecznym, gospodarczym i kulturalnym. Był członkiem Instytutu Naukowo-Badawczego Europy Wschodniej, kierował prywatną drukarnią PDN „Lux” (jedną z większych na Wileńszczyźnie), był właścicielem zakładu fotochemigraficznego w Wilnie. Należał do Towarzystwa Bibliofilów Polskich.

Zaangażowany w masonerię jeszcze w czasach rosyjskich (loża „Litwa”), przynależał doń i w wolnej Polsce (od 1921 do loży „Lucifer Agni”).