Benedykt XI dążył do pojednania także z potężnym rzymskim rodem Colonna, który popadł w konflikt z poprzednim papieżem i udzielał poparcia królowi Francji. W tym celu odwołał ekskomuniki nałożone w 1297 przez Bonifacego VIII na kardynałów Pietra Colonnę i Giacomo Colonnę, nie przywrócił ich jednak do składu Świętego Kolegium ani nie zwrócił skonfiskowanych dóbr.
Benedykt XI zmarł na dyzenterię w dniu 7 lipca 1304 w Perugii. Jego śmierci od początku towarzyszyły pogłoski o otruciu go na rozkaz króla Francji, niezadowolonego ze skali poczynionych przez niego ustępstw.
Lista uczestników W konklawe uczestniczyło wszystkich 19 pełnoprawnych kardynałów, jednak czterech z nich musiało je opuścić przed zakończeniem z powodu chorobyKatalog elektorów zrekonstruowany w oparciu o dokumenty opublikowane w: Mansi, col. 124-127 i Raynaldus, s. 362-367.: Giovanni Boccamazza (nominacja kardynalska: 22 grudnia 1285) – kardynał biskup Tusculum; prymas Świętego Kolegium Kardynałów; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Anastasia (opuścił konklawe z powodu choroby) Teodorico Ranieri (4 grudnia 1298) – kardynał biskup Città Papale Leonardo Patrasso (2 marca 1300) – kardynał biskup Albano Pedro Rodríguez (15 grudnia 1302) – kardynał biskup Sabiny; komendatariusz kościoła prezbiterialnego Ss.