Wykorzystując niewielką kolekcję już istniejącą przy katedrze, zaczął intensywnie rozbudowywać zbiory, kupując prywatne kolekcje i ofiarując własną i w 1868 doprowadził do utworzenia Muzeum Mineralogicznego Królewskiego Uniwersytetu Wrocławskiego (Das Mineralogische Museum der Königlichen Universität Breslau), którym kierował również do śmierci. W 1864 wybrany rektorem Uniwersytetu Wrocławskiego (do 1865).
Dorobek naukowy Prowadził badania i publikował z szerokiego zakresu problematyki geologicznej, mineralogicznej i paleontologicznej. Jednak najbardziej znane są jego prace paleontologiczne i kartograficzne związane z Górnym Śląskiem, fauną kręgowcową dewonu i fauną kredową południowego USA. Opracował i wydał mapę geologiczną Górnego Śląska (1862-1870) wraz z objaśnieniami, które stały się monograficznym omówieniem budowy geologicznej tego rejonu. Badał także faunę kręgowców plejstocenu rejonu Ojcowa, a także osady lodowcowe, zwłaszcza głazy narzutowe. Opublikował ponad 330 prac, w tym 100 o geologii i paleontologii Śląska.