Rodzina pojawia się w zapisie kopalnym w późnym triasie (około 220 – 201 milionów lat temu) i była najbardziej zróżnicowana w jurze i kredzie (tj. między 200 i 66 milionami lat temu), po czym ich zróżnicowanie zostało znacznie ograniczone, co wiązane jest z wymieraniem kredowym. Rodzina wyewoluowała na Gondwanie i związana jest wciąż z półkulą południową, ale w czasie największej swojej ekspansji w mezozoiku jej przedstawiciele byli znaczącym komponentem lasów także na półkuli północnej. Ostatni wspólny przodek współczesnych araukariowatych żył w kredzie, kiedy to nastąpił podział na linię ewolucyjną prowadzącą do araukarii i grupę agathoid, w której z kolei ok. 65 milionów lat temu oddzieliła się linia prowadząca do wolemii a ok. 40 milionów lat temu oddzielił się najstarszy wciąż żyjący gatunek rodzaju agatis – agatis nowozelandzki. Ostatni wspólny przodek współczesnych araukarii datowany jest na okres 81–94 milionów lat temu, przy czym szereg gatunków z tego rodzaju występujących na Nowej Kaledonii jest wynikiem stosunkowo niedawnej specjacji, bowiem wszystkie one miały wspólnego przodka żyjącego 7–9 milionów lat temu.
Powiązania filogenetyczne rodziny w obrębie nagonasiennych
Podział rodziny na rodzaje Araucaria A.L. Jussieu – araukaria, igława Agathis R.A. Salisbury – agatis, damara, soplica Wollemia W.G. Jones, K.D. Hill et J.M. Allen – wolemia
Przypisy