Maria Antonina nigdy nie zorientowała się, że Mercy ją szpiegował.
Mercy w listach do cesarzowej Marii Teresy, a potem Józefa II opisywał Ludwika XVI jako człowieka słabego, całkowicie kontrolowanego przez Marię Antoninę, którą z kolei miał rzekomo kontrolować on sam.
W 1792 r. był pełnomocnym ministrem w austriackich prowincjach w Belgii. W 1794 r. był ambasadorem austriackim w Wielkiej Brytanii. Odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Świętego Stefana.
Przypisy
Bibliografia Helmut Neuhaus: Mercy-Argenteau, Florimund Claudius Graf von, w: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 17, Duncker & Humblot, Berlin 1994, s. 127 f. Comte de Florimont-Claude Mercy-Argenteau (1727-94)
Historia Dyplomacji Polskiej, tom II 1572-1795 pod red. Zbigniewa Wójcika, PWN Warszawa 1982, s. 495. T. Juste, Le Comte de Mercy-Argenteau (Brussels 1863) A. von Arneth and A. Geoff roy, Correspondances secretes de Marie Therese avec le comte de Mercy (Paris 1874) A. von Arneth and J.