Przeciwdziałał umocnieniu się pozycji Sasów w Polsce poprzez systematyczne doprowadzanie do zrywania sejmów. Podczas bezkrólewia 1733 roku, gorliwie pracował dla Leszczyńskiego i namówił go do ucieczki do Gdańska. Ponieważ uczestniczył aktywnie w obronie miasta, został wzięty do niewoli przez armię rosyjską, którą dowodził Burkhard Christoph Münnich. Następnie został osadzony w Toruniu razem z prymasem Potockim. Dopiero po ogólnej pacyfikacji mógł w 1736 roku mógł powrócić do Paryża.
Bibliografia Historia Dyplomacji Polskiej - tom II 1572-1795, PWN Warszawa 1981, s. 434, 440.
Kategoria:Francuscy generałowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Ludwika Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni Francji w I Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1684 Kategoria:Zmarli w 1738