Biorąc pod uwagę brak informacji o nowym projekcie można zakładać, że rozpatrywano cały czas koncepcję konkursową Wendelera z 1868 roku – kwestia autorstwa jest jednak dyskusyjna. Pozwolenie Królewskiej Rejencji (Königliche Regierung) uzyskano w marcu 1872. Z dwóch ofert na wykonanie prac wybrano tańszą, złożoną przez lokalnego mistrza murarskiego Gustava Fellbauma i opiewającą na kwotę 25 000 talarów.
Obiekt budowano w latach 1872–1874 i oddano do użytku 4 czerwca 1875, pierwsze posiedzenie rady miejskiej odbyło się jednak znacznie wcześniej – 1 kwietnia 1874 roku. W piwnicach mieściła się wówczas restauracja, na parterze pomieszczenia kasowe oraz siedziba poczty, na pierwszym piętrze sala zgromadzeń, wyżej kondygnacja mieszkalna. Ryzalit na elewacji południowej zawierał salę główną ratusza (wyodrębnioną w bryle podziałami okiennymi).
W latach 1964–1965 sukiennice zaadaptowano dla potrzeb miejskiej biblioteki. W latach 2012–2013 przeprowadzono gruntowny remont budowli. Decyzją wojewódzkiego konserwatora zabytków z dnia 20 grudnia 1976 roku ratusz został wpisany do rejestru zabytków.