W 1940, w obawie przed zemstą ze strony bolszewików, udało mu dzięki pomocy parafian oraz niesamowitym splotem szczęśliwych okoliczności uciec ze Lwowa. Wrócił do Krakowa, przez pewien czas ukrywał się nie będąc pewnym stosunku niemieckich okupantów do byłych legionistów i w końcu podjął zwykłą posługę klasztorną. W latach 1941–1942 znów pracował w Sędziszowie, 1942 w Krakowie, 1942-1947 w Rozwadowie, 1947-1951 w Krakowie. Posługiwał przeważnie wśród ubogich i chorych. Wspierał duchowo i materialnie ludzi biednych i opuszczonych. Ukoronowaniem działalności religijnej, społecznej i patriotycznej o. Kosmy Lenczowskiego stał się jego złoty jubileusz kapłański obchodzony 11 września 1955. Zmarł 1 czerwca 1959 w Krakowie.
Odznaczenia Krzyż Niepodległości Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Zasługi dla Duchownych Wojskowych II klasy (Austro-Węgry, 1916)
Przypisy
Bibliografia Jan Gadacz. O.Kornel, w: Słownik Polskich kapucynów Gadacz Kornel. Kapelańska epopeja. O. Kosma Lenczowski, kapucyn. Monografia, Asyż 1969. s. 269–274 o. Kosma Lenczowski. Pamiętnik Kapelana Legionów. Prowincja Krakowska oo. Kapucynów, Kraków 1989 Wiktor Krzysztof Cygan, Słownik biograficzny oficerów Legionów Polski. T. 1. Gryf, Warszawa 1992, s.