Latem 1933 roku został przesunięty ze stanowiska dowódcy batalionu na stanowisko kwatermistrza pułku.
W kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził I batalionem 30 pułku Strzelców Kaniowskich. 4 września, po zranieniu ppłk Włodzimierza Szmyda, objął dowództwo pułku i sprawował je do dnia 6 września.
Poległ w obronie Warszawy, w czasie walk o tzw. warszawskie Termopile, w rejonie wsi Placówka, obecnie na warszawskich Bielanach. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A17-4-18).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (13 września 1939) Krzyż Niepodległości (16 marca 1937) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” - w zamian uprzednio nadanego Medalu Niepodległości (). Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”. Srebrny Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 7 sierpnia 1928M.P. z 1928 r. nr 184, poz. 401 „za zasługi na polu administracji wojska” - jako kapitan Bronisław Kamieński., 11 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.) Oficer Orderu Korony Rumunii (Rumunia, 1929) Kawaler Orderu Legii Honorowej (Francja, 1929)Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 19 z 12 grudnia 1929 roku, s.