Na filarach oparte były dębowe belki i deski. Dźwigary połączone były drewnianymi czopami i wrębami zamiast żelaznych mocowań. Droga na moście wykonana była z bruku i posypana żwirem. Po bokach mostu, w ścianach, znajdowały się małe okienka, przepuszczające do środka światło słoneczne. Wieczorem most oświetlany był latarniami gazowymi. Po powtarzających się pożarach mostu, spowodowanych przez Turków (m.in. w nocy z 2 na 3 sierpnia 1925 r.), obiekt w roku 1931 przebudowano na most stalowo-betonowy, zachowując przy tym jego charakterystyczny kształt. Dach mostu zrobiono ze szkła, a część środkowa nie miała ścian bocznych. W latach 1981–1982 most ponownie przebudowano i dziś stanowi jedną z ważniejszych atrakcji miasta Łowecz. Oprócz Krytego Mostu, oba brzegi miasta, tzw. nową oraz starą „Waroszę”, łączą dwa dodatkowe mosty: jeden o konstrukcji linowej, „Wyżenija most”, i jeden o konstrukcji stalowej, „Żeleznija most”.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Mosty i wiadukty piesze w Bułgarii Kategoria:Łowecz Kategoria:Mosty i wiadukty z budynkami