Od sezonu 1926/27 do węgierskiej piłki wchodzi zawodowstwo i otwarcie rozgrywek na cały teren kraju. Druga liga nazwana została Druga Liga Zawodowa. DLZ rozgrywano w jednej grupie i grały w niej tylko zawodowe kluby. Oprócz tego istniały na Węgrzech jeszcze 2 duże mistrzostwa amatorskie, dla zespołów z Budapesztu i z prowincji. Ich napór spowodował, że po kilku latach zostały one wcielone do systemu rozgrywek krajowych.
Od sezonu 1935/36 drugi szczebel rozgrywek na Węgrzech składał się z Drugiej Ligi Zawodowej, Mistrzostw Amatorskich Budapesztu i Mistrzostw Amatorskich poza Budapesztem. Do NB I awansowały 3 zespoły, zwycięzcy danych rozgrywek.
W sezonie 1938/39 ustanowiono Narodowe Mistrzostwa 2 (NB II), rozgrywane w dwóch grupach. W następnych dwóch sezonach były już 3 grupy, później liczba grup zmieniała się co sezon.
Okres powojenny Po 1945 roku stopniowo redukowano liczbę zespołów w NB II. W sezonie 1946/47 nastąpiła pewna stabilizacja i do 1954 roku były 4 grupy. W latach 1955–1963 – 2 grupy, aż w sezonach 1963-1977/78 była jedna grupa. Pod naciskiem związków regionalnych zdecydowano się znów na powiększenie NB II.
Od 1978 r. przez następne 4 sezony były 3 grupy.