Wrócił do Polski, lecz ze względu na stan zdrowia nie mógł pełnić prawie żadnych obowiązków strukturach Kościoła. Zamieszkał w majątku Hliboka na Bukowinie u swego brata Aleksandra. W październiku 1936 otrzymał prawo veniam legendi z zakresu teologii chrześcijańskiej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (wraz z przeniesieniem habilitacji z Uniwersytetu Jagiellońskiego). Od 1936 kierował tamtejszą Katedrą Filozofii Chrześcijańskiej. Jako zastępca profesor UJK został mianowany profesorem nadzwyczajnym teologii chrześcijańskiej na Wydziale Teologicznym UJK z dniem 10 września 1938. Po wybuchu II wojny światowej 1939 wykładał nadal filozofię i teologię moralną na tajnym UJK podczas okupacji sowieckiej.
Był autorem szeregu monografii książkowych w j. niemieckim z dziedziny historii Kościoła, teologii i filozofii (m.in. wydanych w Paderborn w Niemczech Geschichte des Roemisches Katechismus, Theologie der Mechanik, Kausalitaet).