W PRL należał do środowiska ODiSS (Ośrodka Dokumentacji i Studiów Społecznych), które reprezentował w Europejskiej Unii Młodych Chrześcijańskich Demokratów (1975–1981). Na początku lat 80. był członkiem władz Polskiego Związku Katolicko-Społecznego oraz jego delegatem do Rady Krajowej PRON. W 1988 roku należał do władz Klubu Chrześcijańsko-Demokratycznego i reaktywowanego Stronnictwa Pracy (1989–1992). W latach 1991–1996 pełnił obowiązki prezesa Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy, następnie jego wiceprezesa.
Jego teksty ukazywały się w „Tygodniku Solidarność”, „Życiu Warszawy”, „Gazecie Wyborczej” i „Rzeczpospolitej”, komentował wydarzenia polityczne w TVP, Polskim Radiu, TVN-24 i Radiu Tok FM.
Od 1993 do 2009 wykładał dziennikarstwo i prawo autorskie na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, następnie również na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W latach 2003–2009 był adiunktem na Wydziale Socjologii KUL.
Autor szeregu książek m.in.: „Rozmowy czasu przełomu” (2024, we współpracy z Tomaszem Sikorskim), „Narodziny demokracji” (2023), „Ostatnie dekada PRL” (2016), „Pierwsza dekada wolnej Polski” (2016) i „Prezesie, gwarantuję obiektywizm” (2024).