W latach 73–71 p.n.e. Werres pełnił funkcję namiestnika prowincji Sycylia. Wymuszał łapówki, stosował rekwizycje zboża, grabił dzieła sztuki i dokonywał arbitralnych wyroków. Po powrocie do Rzymu w 70 p.n.e., na prośbę Sycylijczyków, wytoczono mu proces, w którym oskarżycielem był Cyceron (106–43 p.n.e.). Obrony Werresa podjął się Hortensjusz (114–50 p.n.e.). Wystarczyła jedna krótka mowa Cycerona i zeznania świadków, by Hortensjusz przekonał Werresa, by ten udał się dobrowolnie na wygnanie – w zamian Cyceron przystał na niskie odszkodowanie dla Sycylijczyków. Werres uszedł do Marsylii. Jego proces ujawnił rozmiary korupcji w prowincjach rzymskich w późnej republice.
Werres został stracony w 43 p.n.e. podczas proskrypcji – Marek Antoniusz (83–30 p.n.e.) miał pożądać dzieł sztuki, które Werres zrabował, gdy był namiestnikiem Sycylii.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Rzymscy urzędnicy Kategoria:Rzymscy namiestnicy Sycylii Kategoria:Zmarli w 43 p.n.e.