Na przełomie XIX i XX wieku w kościele przeprowadzono prace rekonstrukcyjne. Mozaiki nad wejściem do świątyni dodano w 1936. Malowidła ścienne pochodzą z 1942. Kopuła została odbudowana w latach 50. XX wieku przez Uniwersytet Ateński. Zbudowana na obrzeżach Plaki świątynia znajduje się obecnie w centrum Aten. Otacza ją współczesna zabudowa o charakterze handlowo-usługowym.
Architektura Kościół został zbudowany na planie krzyża wpisanego z trzyczęściowym narteksem, którego środkowa część jest wyższa od dwóch bocznych. Kopuła stanowi najbardziej charakterystyczny i najlepiej zachowany przykład typu ateńskiego. Głównym budulcem wykorzystanym przy wznoszeniu świątyni był marmur. Jedynie do budowy kopuły wykorzystano cegły.
Dolną część ścian zbudowano z pozbawionych zdobień, surowych bloków kamiennych. Górną ich część pokrywają płaskorzeźby z czasów starożytnej Grecji, Rzymu, wczesnego chrześcijaństwa i Bizancjum. Starożytne płyty z wyrytymi scenami tworzą fryz obiegający całą bryłę kościoła. Płaskorzeźby cechują się dużą różnorodnością tematów. Na ścianach świątyni znajdują się reliefy przedstawiające amfory panatenajskie wręczane jako trofea dla zwycięzców igrzysk oraz zwycięstwa armii rzymskiej. Są wśród nich przedstawienia z IX i X wieku wykorzystujące wschodnie motywy roślinne (np. drzewo życia), zwierzęce (np.