stało się częścią American Folklife Center.
Archiwum posiadało już wtedy pewną liczbę komercyjnych nagrań fonograficznych i polowych nagrań na wałkach woskowych, zebraną pod kierownictwem Roberta Winslowa Gordona (szefa Archiwum) i Carla Engela (kierownika Oddziału Muzyki). Gordon stworzył także przenośne urządzenie do nagrywania płyt. Zgodnie z umową między nimi a Lomaxem ich zadaniem było zapewnić Lomaxowi wszelki sprzęt do nagrań, a zadaniem Lomaxa było jeżdżenie po kraju i dokonywanie nagrań dla Archiwum. Związek Lomaxa z Archiwum trwał przez 10 lat. Do prac pomocniczych włączyła się także poślubiona w 1934 r. druga jego żona Ruby Terrill.
Nagrania terenowe Dzięki grantowi z American Council of Learned SocietesOrganizacja ta została założona w 1919 r. jako prywatna niedochodowa federacja 68 towarzystw związanych z nauczaniem i edukacją Lomax w czerwcu 1933 r. udał się na pierwszą ekspedycję nagraniową z Alanem (wtedy 18-letnim). Odwiedzali przede wszystkim farmy więzienne nagrywając pieśni pracy (ang. work songs), ballady i bluesy wykonywane przez więźniów. Dokonywali także nagrań w samych więzieniach, gdyż Lomax spodziewał się tam natrafić na najczystsze, nieskażone nowoczesnym światem przykłady izolowanej muzycznej kultury. Dokonywali oczywiście nagrań także w społecznościach pozawięziennych.