Do Katowic powrócił w 1906 r., ponownie wchodząc w skład zespołu redakcyjnego „Gazety Robotniczej”. Zaczął też prowadzić archiwum partyjne. Jako przedstawiciel redakcji wziął udział w X Zjeździe PPS zaboru pruskiego w lipcu 1907 r. w Zabrzu. W 1912 r. wystąpił z partii.

W okresie 1918–1920 był związany z Niezależną Socjaldemokratyczną Partią Niemiec (USPD). Od 1920 r. był członkiem PPS. Włączył się w działania o polskość Śląska. W lipcu 1921 r. reprezentował PPS w Naczelnej Radzie Ludowej. Był prezesem oddziału Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (TUR) na Górnym Śląsku.

W 1930 r. uzyskał mandat posła na Sejm Śląski II kadencji. Został wybrany jego wicemarszałkiem, pełniąc tę funkcję podczas skróconej kadencji w 1930 r.

Później związał się z Mysłowicami, w latach 1922–1925 pracował w tamtejszej bankowości, później był m.in. radcą majątkowym w tamtejszym urzędzie miejskim.

Został pochowany na cmentarzu ewangelickim w Mysłowicach.

Bibliografia Henryk Rechowicz, Sejm Śląski, Katowice 1971 Bogdan Gadomski, Caspari Emil Edmund, w: Słownik Biograficzny Działaczy Polskiego Ruchu