Rabin Kowalski był zwolennikiem syjonizmu, współtworzył (w roku 1902) organizację Mizrachi, zarówno na szczeblu lokalnym (włocławskim), jak i krajowym. Był członkiem Komitetu Centralnego tej organizacji. W 1921 wyjechał na kilka miesięcy do Palestyny, gdzie musiał zmagać się z trudnościami syjonizmu po wydarzeniach w Tel Chaj i zamieszkach w Jaffie.
Piastował mandat senatora I kadencji z listy Bloku Mniejszości Narodowych. Był również przewodniczącym Rady Rabinów w Polsce i Żydowskiej Rady Narodowej.
Rabin Kowalski był autorem dwóch ważnych monografii: Judaizm a hellenizm. Kwestia wychowania kobiet u Żydów.
Publikował też artykuły na łamach prasy żydowskiej („Hajom”, „Habboker”, „Ha-Cefira”, „Hajnt”, „Moment”).
Córką Jehudy Lejba Kowalskiego była Chana Gitla Kowalska (1899–1942), urodzona we Włocławku, absolwentka studiów artystycznych w Berlinie, malarka działająca w Paryżu, żona Barucha Winogóry, zamordowana w Auschwitz.
Zobacz też Żydzi w parlamencie II RP
Bibliografia Tadeusz Kawski, Kujawsko-dobrzyńscy Żydzi w latach 1918–1950, Toruń 2006, s. 302. Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919–1939. Słownik biograficzny. Tom III, red. naukowa Andrzej Krzysztof Kunert, Piotr Majewski, Wydawnictwo Sejmowe Warszawa 2005 Kto był kim w II Rzeczypospolitej, red. Jacek Majchrowski, Warszawa 1994