W pierwszej grupie znalazła się większość żołnierzy 1 baterii wraz z resztą taborów, kolumną amunicyjną 6 dac odskoczyła w ciągu nocy w rejon Brzeźnicy, skąd przemaszerowano do Woli Duchackiej. W drugiej grupie znalazła się 2 bateria, która przez Brzeszcze dotarła do Skawiny. Nie dołączył do dywizjonu znajdujący się na punktach obserwacyjnych dowódca dywizjonu z pocztem dywizjonu. Grupa trzecia dowódcy dywizjonu dołączyła do rozbitków z piechoty 6 DP zbierających się w lesie na północny wschód od Ćwiklic. W trakcie przebijania się za Wisłę 4 września w większości dostała się do niemieckiej niewoli w rejonie wsi Brzezinka. Major Świerzy i ppor. Piaskowy przedarli się do własnych linii.
Pozostałość 6 dac 5 września siłami 2 baterii wspierała walkę piechoty 6 DP z oddziałami niemieckiej 45 Dywizji Piechoty i grupą bojową 5 DPanc. o Skawinę niszcząc jeden pojazd pancerny. Poniesiono straty w postaci kilku żołnierzy rannych i zaginionych oraz utracono kilka koni. Wieczorem zdekompletowany 6 dac wycofał się do Puszczy Niepołomickiej maszerując przez Swoszowice, Piaski Wielkie, Wieliczkę. 6 września osiągnięto Niepołomice, 2 bateria haubic zajęła stanowiska w rejonie Woli Batorskiej. Podjęto dalszy odwrót poprzez Wał, Ruda, Jadowniki Mokre, gdzie dotarto 7 września. Następnego dnia dywizjon przekroczył Dunajec w rejonie Ulowa.