oprócz nich używali także mieczy dwuręcznych.. Od początków XVI w. podobną taktykę zaczęli stosować żołnierze zaciężni z Niemiec (landsknechci), zwłaszcza pochodzący ze Szwabii. Sytuacja militarna nierzadko sprawiała, że obie te formacje ścierały się ze sobą na polach bitew, występując po stronie przeciwnej. Rezultatem walk prowadzonych taktycznymi bataliami były znaczne straty wskutek zderzania się kolumn pikinierów i zaciekłej walki wręcz.
Na początku XVI w. (szczególnie od bitwy pod Marignano i pod Bicocca) taktyka stosowana przez najemników szwajcarskich traciła na swej skuteczności ze względu na udoskonalenie broni palnej (arkebuz). Z biegiem czasu zaczęli się coraz mniej wyróżniać spośród innych formacji, również przyjęli na uzbrojenie broń palną i zaprzestając dawnego charakterystycznego sposobu walki. Szwajcarzy jako najemnicy byli obecni w armii francuskiej jeszcze u schyłku XVIII wieku (). Zasłynęli m.in. zawziętą obroną strzeżonego przez nich Ludwika XVI, w trakcie której zostali zmasakrowani przez zbuntowany tłum sankiulotów. .
Od 1859 na mocy krajowej konstytucji służba w obcej armii dla obywateli Szwajcarii możliwa jest jedynie w szeregach Gwardii Watykańskiej, tradycyjnie stanowiącej ceremonialną ochronę osobistą papieży.
Przypisy
Linki zewnętrzne 500 Jahre Schlacht bei Hard Ancient Tactics Tested: Swiss Pike and Ancient Phalanx
Kategoria:Wojska najemne Kategoria:Wojsko szwajcarskie