W 1942 r., gdy do Yishuv dotarła wiadomość o masowej eksterminacji Żydów przez niemieckie siły okupacyjne, która miała miejsce w Europie Wschodniej, Grünbaum został wybrany przewodniczącym 12-osobowego Komitetu Ratunkowego, w skład którego wchodzili przedstawiciele różnych partii. Ze względu na panujące w tym czasie okoliczności ich wysiłki ratownicze nie przyniosły znaczących rezultatów. 14 maja 1948 znalazł się wśród sygnatariuszy deklaracji o powołaniu państwa Izrael. W latach 1948–1949 stał na czele MSW w Rządzie Tymczasowym Izraela, zaś w latach 1949–1950 był skarbnikiem Agencji Żydowskiej. W wyborach do Knesetu 1949 wystawił własną listę, ale nie zdobyła ona żadnego mandatu. W konsekwencji Grünbaum wycofał się z życia publicznego. W 1960 osiadł na stałe w kibucu Gan Szemu’el, gdzie pozostał do końca życia.

Wydał kilka książek, m.in. Polityka żydowska w Polsce w ostatnich dziesięcioleciach (Warszawa 1930), Fun majn dor (w jidysz: „O moim pokoleniu”, Tel Awiw 1959;