Etymologia Ericius: ‘jeż’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Erinaceus auritus . Hemiechinus: hēmi- ‘mały, pół’, od ἡμισυς hēmisus ‘połowa’; εχινος ekhinos ‘jeż’. Erinaceolus: rodzaj Erinaceus (jeż); łac. przyrostek zdrabniający -olus. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Hemiechinus microtis (= Erinaceus auritus ).
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki: Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiaryDC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała StatusIUCNcentruj|150pxHemiechinus auritus(J.F. Gmelin, 1770)stepojeż uszaty3 podgatunkiod wschodniej Ukrainy do Mongolii i środkowej Chińskiej Republiki Ludowej, północno-wschodnia Afryka (północna Libia i północny Egipt), Azja Zachodnia do zachodniego Pakistanu; introdukowany do CypruDC: 16–28 cmDO: 1–5,5 cmMC: 0,2–1,1 kgcentruj|150pxHemiechinus collaris(J.E. Gray, 1830)stepojeż obrożnygatunek monotypowyPakistan (Chajber Pasztunchwa, Pendżab i Sindh) oraz Indie (Gudźarat, Radżastan i Uttar Pradesh); zakres wysokości: do 2000 m n.p.m.DC: 14–18 cmDO: około 2,3 cmMC: 257–306 g Kategorie IUCN: – gatunek najmniejszej troski.
Opisano również gatunek wymarły z plejstocenu dzisiejszego Azerbejdżanu: Hemiechinus azerbajdzanicus
Uwagi
Przypisy Nazwy zwyczajowe za:
Bibliografia
Kategoria:Jeżowate