29-30, .
Przejście jaskini jest trudne z powodu ciasnych korytarzy i zacisków. Ponadto na dnie korytarza za otworem wejściowym na długości około 20 m często zalega woda. Latem w jaskini występuje bardzo silny przepływ powietrza, ma ona bowiem połączenie z położoną 20 m wyżej Jaskinią Żarską. Udowodniono to sprawdzając przepływ dymu z ogniska palonego przed wejściem do Jaskini bez Nazwy. Zimą pierwsze 20 m korytarza przemarza, co powoduje odpadanie polew od ścian i stropu korytarza.
Historia poznania i eksploracji Otwór jaskini znalazł A. Górny 30 lipca 1984 r. W następnym roku wspólnie z A. Urbaniakiem i M. Olszewskiim rozpoczęli eksplorację. Bardzo duży wkład w eksplorację jaskini wnieśli pracownicy Muzeum Geologicznego AGH. W 1986 udało się A. Górnemu pokonać bardzo ostry zakręt za pierwszą częścią korytarza, w 1988 rozkuto trzeci zacisk, dzięki czemu odkryto „Salkę za Syfonikiem”. W 1990 próbowano pokonać zagruzowany korytarz za trzecim zaciskiem, jednak z powodu braku miejsca na składowanie urobku zaniechano tej pracy.