W 1953 zmarł Chojnowski, a wkrótce potem Gajkowski.
W 1956 pomnik został przejęty przez władze, po czym trafił do magazynu w podziemiach Muzeum Warszawy, skąd przewieziono go później do spółdzielni Brąz Dekoracyjny przy ul. Hożej 55 (dawna Odlewnia Braci Łopieńskich). Po odświeżeniu rzeźbę planowano postawić w miejscu publicznym w 1971, w 30. rocznicę śmierci artysty, lecz plany te nie zostały zrealizowane. Dopiero pod koniec 1977, z inicjatywy Stanisława Lorentza, rzeźba opuściła odlewnię przy ul. Hożej.
Pomnik przekazany został w 1977 Muzeum Narodowemu i stanął wkrótce na dziedzińcu wewnętrznym muzeum. Jednocześnie Stanisław Lorentz przy wsparciu Towarzystwa Przyjaciół Warszawy zaczął zabiegać o ustawienie pomnika w centrum Warszawy – ostatecznie został on odsłonięty w 1978.
Pierwotnie pomnik planowano ustawić w parku Skaryszewskim im. Ignacego Jana Paderewskiego, lecz zdecydowano się na inne miejsce – przy ul. Okólnik, w sąsiedztwie Pałacu Ostrogskich i Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Śródmieściu. Lokalizację tę uzasadniano bliskością pałacu, w którym mieścił się kiedyś Instytut Muzyczny – miejsce studiów Paderewskiego do 1878. Uroczyste odsłonięcie nastąpiło 16 września 1978 w obecności m.in. wiceprezydenta m. st.