Opis Początkowo roboczo nowo wytyczaną ulicę nazywano Praską N–S, a nazwę aleja Tysiąclecia Rada Narodowa m.st. Warszawy nadała w uchwale z 31 stycznia 1969. Według uchwały aleja miała biec od ulicy Starzyńskiego (przez granice dzielnic Praga-Południe i Praga-Północ) do Wału MiedzeszyńskiegoWspółcześnie trasa alei przebiegała by w okolicach (od ulicy Starzyńskiego): Szwedzka, obecna al. Tysiąclecia, Międzynarodowa, Wał Miedzeszyński. Na podstawie opublikowanej mapy: . Pierwotnie aleja Tysiąclecia, wraz z ul. Międzynarodową miała stanowić część planowanej w tym miejscu obwodnicy Pragi (obwodnicy śródmiejskiej Warszawy) – trasy szybkiego ruchu (droga główna ruchu przyspieszonego) nazywanej niekiedy (roboczo, nieformalnie) Trasą Tysiąclecia, a mającej połączyć Pragę-Południe z Pragą-Północ: od Wału Miedzeszyńskiego, przecinając Trasę Łazienkowską, al. Waszyngtona, ul. Grochowską, ul. Radzymińską i al. „Solidarności”, aż do skrzyżowania ul. 11 Listopada z ul. Starzyńskiego w rejonie dzisiejszego ronda Żaba. Wybudowano nawet zachowany pod peronami 6. i 7. tunel i zejścia z peronów pod częścią torów Dworca Wschodniego. Aleja Tysiąclecia miała, podobnie jak planowana ul. Nowo-Jagiellońska, przejąć ruch kołowy z ul. Targowej.