thumb|200px|Korbulon Korbulon, właściwie Gnaeus Domitius Corbulo (? – 67 r. n.e.) – urodzony w Peltuinum (współcześnie S. Paolo di Peltuino, małe miasteczko we wschodnich Apeninach) rzymski wódz. Pochodził z arystokratycznej linii rodu Domicjuszów.
Był pierworodnym synem Gnaeusa Domitiusa Corbulo (to samo imię) i Vistilii. Jego ojciec po odbyciu apretury został senatorem za rządów Tyberiusza, zaś w 39 r. n.e. sprawował konsulat wraz z cesarzem Gajuszem Kaligulą.
Jego przyrodnia siostra Milonia Caesonia była czwartą żoną cesarza Kaliguli. Żoną Korbulona była Cassia Longina, natomiast jego druga córka Domicja Longina była żoną cesarza Domicjana.
Za panowania cesarza Klaudiusza Korbulon dowodził wojskami rzymskimi armii Renu w prowincji Germania Inferior. Pokonał germańskie plemiona Cherusków i Chauków zamieszkujących tereny między Elbą i Wezerą nad Morzem Północnym. Następnie sprawował konsulat (rok nieznany) i namiestnictwo prowincji prokonsularnej - Azja (Anatolia - zach. część płw. Azja Mniejsza). W 55 r. został mianowany przez Nerona naczelnym wodzem wojsk rzymskich na Wschodzie (trzon armii stanowiły legiony - III Gallica, VI Ferrata i X Fretensis).