W II poł. XVIII wieku został wprowadzony przez władze galicyjskie tzw. szematyzm (łac. schematismus), obowiązek corocznego notowania danych o stanach parafii. Dzięki temu istnieje informacja od 1862 r. do 1937 r. o przynależności Sowiny do BieździedzyPor. Schematismus universi venerabilis cleri Saecularis et Regularis Dioeceseos Ritus Latini Premisliensis pro Anno Domini 1862, Przemyśl 1862, s. 84. Wśród danych dotyczących ilości wiernych jest także informacja o płaconym podatku, rodzaju szkoły itp.
Historia kościółka filialnego Mieszkańcy wsi przez siedem wieków uczęszczali do kościoła parafialnego w BieździedzyAdam Boniecki, Budowa kościołów w diecezji przemyskiej, Biblioteka Spotkań, Paryż 1978, s. 141; Sowina-notatki na podstawie kroniki parafialnej-pisanej przez ks. Stanisława Karabina, odległego o 7 km (niektórzy nawet 9 km). Ksiądz kanonik Stanisław Karabin tak wspomina: „W roku 1969 w miesiącu sierpniu przybyłem do parafii Bieździedzy jako wikariusz parafialny dla księdza prałata Stanisława Bałuka. Poleceniem Kurii BiskupiejDecyzja Kurii Przemyskiej z dnia 12 lipca 1969 roku Nr L.2338/69 przyjąłem całkowity zarząd parafii „In Spiriktualibus et Temporalibus”Czesław Leosz, Ochotnicza Straż Pożarna w Sowinie, Tuchów 2006, Rozdział: Geneza powstania Kościoła w Sowinie (opracowana przez ks.