Na tak korzystny wynik mniejszości żydowskiej wpływ miał m.in. (poza skuteczną agitacją) bojkot wyborów przez środowiska ukraińskie, w wyniku którego jeden głos żydowski we Lwowie czy Stanisławowie posiadał silniejszą moc.
Z syjonistów ogólnych do sejmu wybrano z b. Kongresówki m.in. Izaaka Grünbauma, Maksymiliana Hartglasa, Jerzego Rosenblatta i Jakuba Wygodzkiego. Partię Mizrachi reprezentowali: Samuel Brot, Joszua Farbstein, Szymon Feldman, Moszek Helman i Abraham Lewinsohn. Jako niezależni mandat uzyskali Ignacy Schiper i Salomon Weinzieher, a z ortodoksów w ławach poselskich zasiedli Eliahu Kirszbraun, Lejb Mincberg, Lejzor Sirkis i Majer Szapira. Mandat objął również Wacław Wiślicki jako reprezentant kupców żydowskich.
Galicję Wschodnią reprezentowało 13 posłów, wśród nich Leon Reich, Róża Melcerowa, Abraham Insler, Henryk Rosmarin i Emil Sommerstein (syjoniści), Szymon Federbusch, Bernard Hausner (Mizrachi), z małopolskich ortodoksów do sejmu dostał się jedynie Aaron Lewin. W Galicji Zachodniej do sejmu wybrano jedynie syjonistę Ozjasza Thona.
Klęskę ponieśli startujący w opozycji do bloku fołkiści, spośród których posłem został tylko Noach Pryłucki.
Do parlamentu nie dostali się także przedstawiciele lewicowego Bundu.