był zastępcą komendanta szkoły artylerii w Tomsku. Po ataku Niemiec na ZSRR 22 czerwca tego roku, został w sierpniu w stopniu pułkownika dowódcą artylerii 280 dywizji strzeleckiej. We wrześniu został uznany za zaginionego. Nie wiadomo, czy został wzięty do niewoli, czy sam przeszedł na stronę niemiecką. W 1943 r. podjął kolaborację z okupantami, obejmując funkcję komendanta milicji w Bobrujsku. W maju tego roku skierowano go do szkoły propagandystów ROA w Dabendorfie, ale wkrótce został osadzony w obozie jenieckim. Od pocz. 1944 r. służył w sztabie gen. Ernsta Köstringa jako inspektor batalionów ROA stacjonujących we Francji i w Danii. W sierpniu tego roku ponownie trafił do szkoły ROA w Dabendorfie. Od listopada był w stopniu pułkownika zastępcą szefa oddziału artylerii w sztabie Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. W marcu 1945 r. został oddelegowany do Berlina, ale w Salzburgu przyłączył się do Kozackiej brygady kawalerii dowodzonej przez gen. Antona W. Turkula. Objął dowództwo mieszanego pułku strzeleckiego. 4 maja tego roku został aresztowany przez Amerykanów i osadzony w obozie jenieckim. W kwietniu 1946 r. wydano go Sowietom, którzy skazali go na karę śmierci przez rozstrzelanie.
Linki zewnętrzne Biografia płk. Wasilija A. Kardakowa (jęz. rosyjski)