Dla przykładu można wymienić nagrobki Henryka von Abpsberg (+1492) w katedrze ratyzbońskiej czy Albrechta Schönhofera (+1493) z katedry w Passawie. Dzieło Wita Stwosza cechuje daleko idący indywidualizm oraz konsekwencja, którą widać przede wszystkim w użyciu środków plastycznych dostosowanych do płaskiego reliefu. Stwosz osiągnął tu efekt głębokiej wręcz renesansowej przestrzeni, wprowadzając podział jej na trzy zasadnicze plany wpisane we wnęce, pod arkadą o formie późnogotyckiej z łukiem trójlistnym. Ponadto płaskorzeźbę tę cechuje wyczucie materii poszczególnych elementów, zaś powierzchnia wzbogaca fakturę i nadaje płycie dodatkowych walorów estetycznych. Widać również charakterystyczną dla rzeźby nagrobnej Stwosza równowagę między elementami o bogatej dekoracji a resztą kompozycji, gładka bordiura kontrastuje z ornamentyką znajdująca się powyżej łuku wnęki, powierzchnia kapy z meandrycznymi draperiami alby oraz wypukłym haftem roślinnym zdobiący ornat oraz kapę.