Przebywający wtedy w Paryżu Sir Hugh Elliot zrozumiał stanowisko szwedzkie i bronił postępowania Gustawa III w Londynie.
Dnia 21 stycznia 1786 poślubił córkę francuskiego ministra finansów Jacques Neckera, pannę Anne Louise Germaine Necker, znaną potem jako pisarka Madame de Staël.
W roku 1789 pozyskał do służby Szwecji niemieckiego dyplomatę, barona Georga Josefa von Brentano, by wypełnił misję specjalną w Stambule. (1789–1791) Armand Marc de Montmorin Saint-Hérem starał się utrudnić przejście Niemca ze służby francuskiej do szwedzkiej. Staël von Holstein był przekonany, że Francja doprowadzi swego "sojusznika" – Turcję do zguby, sam jako Szwed traktował Turcję – sojusznika przeciw Rosji, o wiele poważniej, starał się więc pod nosem Francuzów, ostrzec Turków.
21 kwietnia 1789 roku von Brentano wszedł w Nicei na statek płynący do Turcji. Listy dla Brentano miał tłumaczyć znawca Turcji Ignatius Moudragea d'Ohsson. D'Ohsson doradził baronowi, by ten podarował wielkiemu wezyrowi oprawiony w diamenty portret Gustawa III.