Czerpano dochody łupiąc chrześcijańskich pielgrzymów, przy czym nic nie robiono dla promowania rozwoju gospodarczego.
W 1538 roku sułtan Sulejman Wspaniały wybudował mury obronne Jerozolimy, które do dzisiaj otaczają Stare Miasto. Sułtan nadał Żydowi, Józefowi Nassi, ziemię nad Jeziorem Tyberiadzkim, z przeznaczeniem odbudowania starego żydowskiego miasta Tyberiady. Józef Nassi otrzymał wyraźne zezwolenie, że w odbudowanym mieście będą mogli mieszkać tylko Żydzi.
Miasto Tyberiada zostało odbudowane. Zasadzono tam drzewa morwowe dla hodowli jedwabnika i założono przędzalnie jedwabiu. Planowano uczynić z Tyberiady miasto fabryczne, które mogłoby współzawodniczyć z Wenecją, jednakże plany te upadły.
W latach 1538–1541 w mieście Safed działał Sanhedryn, w którym zgromadziło się 25 rabinów pod przywództwem Rabina Jakuba Beraba. Miasto Safed stało się nowym centrum życia żydowskiego w Palestynie. Rabin Józef Karo otworzył tutaj jesziwę.
Około 1569 roku w Safedzie osiedlił się Rabin Izaak Luria. To za jego sprawą Safed stał się ważnym ośrodkiem kabalistycznym na świecie.
W 1759 roku wielkie trzęsienie ziemi zniszczyło Safed zabijając 2 tys.