Największy rozwój parku przypada na rok 1926, kiedy pod kierunkiem Sylwestra Szczepskiego nasadzono 5000 sosen, 500 robinii akacjowych i 200 olch.
Podczas II wojny światowej „Stadpark”, jak nazywali go Niemcy, uległ znacznej dewastacji przez bombardowania oraz bezkarną wycinkę drzewostanu przez Wehrmacht. Polakom zakazano wstępu do parku. Po wojennej zawierusze park odzyskał swój dawny blask w latach 1966-1975. Wtedy to z inicjatywy Mariana Dominiczaka park odzyskał dawną świetność, był rozbudowywany i powiększany, założono między innymi zwierzyniec.
Od roku 2004 istnieje ścieżka dydaktyczna historyczno-przyrodnicza prowadząca do ważniejszych miejsc w parku. W czasach współczesnych TMZŚ nadal dba o park i jego rozwój oraz popularyzuje jako miejsce spędzania wolnego czasu. W Parku działa Parkowy Patrol Rowerowy, który we współpracy z Policją i Strażą Miejską dba o porządek publiczny.
Miejsca pamięci w parku pomnik Dobosza pomnik Żołnierza Polskiego kamień 750-lecia Śremu Głaz Twórców Parku skwer ks. Piotra Wawrzyniaka Aleja Przyjaźni - upamiętniająca wspólne spotkania harcerzy z wielu europejskich krajów Dąb Piotr - ku pamięci ks.