Dowodzący 2 batalionem bersalierów płk Nino Sozzani meldował o silnym ogniu karabinów maszynowych, który opóźnił lądowanie o dwie godziny. Opór stawił oddział albańskiej żandarmerii (dowodzony przez Abaza Kupiego), ale został on przełamany jeszcze tego samego dnia. Postacią szczególnie uhonorowaną przez Albańczyków był sierżant Mujo Ulqinaku, który samotnie stawiał opór jednemu z włoskich oddziałów, zanim zginął. O godzinie 7.15 samoloty zbombardowały zgrupowanie wojsk albańskich w rejonie Wlory, powodując jego rozproszenie. W tym czasie toczyły się walki w rejonie wsi Bestrovë, k. Wlory i w Sarandzie, gdzie zginął jeden z oficerów włoskich. Król Zogu I wraz z rodziną uciekli tego samego dnia do Grecji, a następnie udali się do Londynu. Zabrali ze sobą część rezerw złota Albańskiego Banku Centralnego. Włoskie oddziały zmotoryzowane zmierzające do Tirany zostały ostrzelane, co spowodowało opóźnienie o jeden dzień decyzji o wkroczeniu do stolicy Albanii. Po zbombardowaniu Tirany przez włoskie samoloty oddziały inwazyjne nie napotkały oporu wkraczając do miasta.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Inwazja na Albanię · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.