150 miejsca na liście najpopularniejszych albumów. Ale w porównaniu do Blonde on Blonde Dylana czy nawet debiutu Davida Blue była to płyta przestarzała.
Artysta, niezadowolony z współpracy z Gorsonem i z firmą Elektra oraz wiedziony przez swoją ambicję zostania gwiazdą, zdecydował się na dwa ważne kroki. Zerwał z Gorsonem i zatrudnił swojego brata Michaela jako menedżera, dając mu 25% ze wszystkich swoich dochodów (suma wówczas niezwykła). Zerwał także kontrakt z Elektrą i podpisał nowy z firmą A&M Records, który zawiera paragraf, że firma nie będzie cenzurować jego nagrań.
Apogeum artystyczne W sierpniu 1967 r. Ochs nagrał swój pierwszy album dla nowej firmy, zatytułowany Pleasures of the Harbor (Przyjemności przystani). Był świeżo po amerykańskim tournée, miał nowe piosenki, zobaczył, że odrodzenie folkowe się skończyło, protest songi (po ich masowym wysypie) były już niemodne, nastało „Lato miłości” i artysta szukał nowego brzmienia. Wyzwolił się z ciasnego gorsetu piosenek tematycznych i stał się poszukującym poetą, zgłębiającym bardziej abstrakcyjne tematy w swoich tekstach, co nie znaczy, że zdradził swoje polityczne ideały (o czym świadczy np. piosenka „Crucifixion”, poświęcona zamordowaniu Kennedy’ego). Przestał posługiwać się sloganami, a zaczął wykorzystywać język poezji.