3 października tego samego roku został wydany nakaz jego aresztowania, jednak Isnard skutecznie zdołał ukryć się przed gwardzistami i przeżyć cały okres rządów jakobinów.

Już po upadku Robespierre’a, w 1795 roku, został zaproszony do powrotu do nowego, termidoriańskiego Konwentu, gdzie ponownie niczym szczególnym się nie wyróżniał. Głosował za wszystkimi ustawami ścigającymi byłych jakobinów. W czasie Konsulatu został reprezentantem Var w Radzie Pięciuset, gdzie znowu nie odegrał większej roli. W okresie cesarstwa Napoleona Bonapartego wydał pamflet O nieśmiertelności duszy – apologię religii katolickiej oraz kilka mniejszych broszur głoszących chwałę cesarstwa. Z kolei po powrocie Burbonów z równym zaangażowaniem przejawiał sympatie rojalistyczne, co zapewniło mu spokojne życie, mimo wchodzenia w życie kolejnych uchwał ścigających byłych rewolucjonistów.

Kategoria:Członkowie Rady Pięciuset Kategoria:Urodzeni w 1755 Kategoria:Zmarli w 1825 Kategoria:Żyrondyści