Rozproszone światło słoneczne dociera na głębokość kilku metrów, dalsze partie jaskini są ciemne. W głębszych partiach jaskini jest wilgotno i panuje stały mikroklimat. Przy górnej szczelinie występuje silny przewiew powietrza, w innych częściach jaskini jest on słabo wyczuwalny, a końcowym korytarzu brak przewiewu. Ze zwierząt obserwowano w jaskini pająki, m.in. sieciarze jaskiniowe, motyle Triphosa dubitata i szczerbówka ksieni Scoliopteryx libatrix, kosarze, komary i muchówki. Z większych zwierząt jaskinię odwiedzają ślimaki, nietoperze, gryzonie, a także większe zwierzęta – świadczą o tym ich odchody i kości. Rośliny zielne rozwijają się tylko przy otworach jaskini, glony, mchy i porosty nieco głębiej na początkowych odcinkach korytarzy.
Historia eksploracji i dokumentacji Łatwiej dostępne partie jaskini były znane od dawna. Po raz pierwszy pomierzyli ją W. Wiśniewski i A. Górny w maju 1976 r. J. Nowak w 2008 r. wymienia ją w spisie jaskiń Doliny Szklarki, podaje jej długość 35 m i zaznacza ją na mapce. W lutym 2014 r. I. Luty przy współpracy z H. Namirskim powtórnie sporządziła dokumentację jaskini i jej opis.
Tuż obok Jaskini Krętej znajduje się niewielki schron jaskiniowy – Szczelina przy Jaskini Krętej.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej Kategoria:Szklary (województwo małopolskie)