Charakterystyka Daniel mezopotamski jest większy od daniela europejskiego (Dama dama), osiągając do 200 kg masy. Przedstawiciele tego gatunku mają ubarwienie jasnopłowe w cętki, a zimą szarawe. Mają zwykle większe i mniej łopatowate poroże. Ubarwienie jasnopłowe z białymi plamkami na bokach i grzbiecie, od spodu białawe.Długość ciała – do 240 cmWysokość w kłębie – do 110 cmmasa ciała – dochodzi do 200 kg
Zagrożenia i ochrona Daniel mezopotamski jest zwierzęciem bardzo rzadkim. Został uznany za gatunek zagrożony wyginięciem. Objęto go całkowitą ochroną. Jest objęty konwencją waszyngtońską CITES (załącznik I). Jedyna populacja dziko żyjących danieli perskich występuje w rezerwatach w pobliżu rzek Dez i Karkheh w Iranie. Został reintrodukowany w północnym Izraelu.
Występowanie w Polsce Daniele mezopotamskie w Polsce hodowane są we wrocławskim oraz łódzkim ogrodzie zoologicznymInformator Polskich Ogrodów Zoologicznych 2008, Ryszard Topola, Łódź 2009..
Przypisy Nazwa polska za:
Kategoria:Jeleniowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1875 roku Kategoria:Fauna endemiczna Iranu