Mimo klęsk zadanych wojskom Ententy w walkach przygranicznych, zdołały one przygotować obronę zagrożonej stolicy Francji. We wrześniu 1914 gen. von Kluck uczestniczył w decydującej I bitwie pod Marną, która została przez wojska niemieckie przegrana i doprowadziła do klęski niemieckiego strategicznego planu wojny liczącego na błyskawiczne rozgromienie przeciwnika na froncie zachodnim. W decydującym stopniu ponosi on odpowiedzialność za porażkę. Na skutek samowolnego działania i przerzucenia 3 i 9 korpusu 1. Armii nad rzekę Ourcq, doprowadził do ciężkiej sytuacji 2 Armię gen. Bülowa. Prawe skrzydło armii Bülowa zostało odkryte i powstała luka między 1. i 2 Armią niemiecką, w którą mogły wejść Armia Brytyjska i 5 Armia Francuska. 9 września 1914 wojska francusko-brytyjskie wykorzystując sytuację weszły klinem w lukę między 1 i 2 Armię niemiecką o szerokości 35–40 km zmuszając je do opuszczenia swoich pozycji i odwrotu.
W 1915 podczas walk gen. Kluck został ranny i nie powrócił już do czynnej służby wojskowej. W październiku 1916 przeszedł na emeryturę.