Paul Marie Cesar Gerald Pau (ur. 29 listopada 1848 w Montélimar, zm. 2 stycznia 1932 w Paryżu) – francuski generał, uczestnik wojny francusko-pruskiej i I wojny światowej.
Życiorys Brał udział w wojnie francusko-pruskiej, w której stracił prawe przedramię. W 1903 roku osiągnął najniższy stopień generalski, w 1911 przeszedł na emeryturę. Minister wojny Adolphe Messimy zaproponował mu stanowisko szefa sztabu armii, lecz kandydatura Pau została szybko odrzucona ze względu na jego zdecydowanie monarchistyczne poglądy, niechęć do systemu Republiki Francuskiej i naleganie na prawo do osobistego nominowania generałów na wysokie stanowiska. Stanowisko to ostatecznie przypadło gen. Josephowi Joffre, który został francuskim głównodowodzącym podczas I wojny światowej.
Po wybuchu Wielkiej Wojny w 1914 roku gen. Joffre ponownie powołał Pau do czynnej służby, aby powierzyć mu stanowisko dowódcy nowo utworzonej Armii Alzacji, która miała wziąć udział w atakach na Alzację prowadzonych w ramach Planu XVII. Armia Alzacji składała się z VII Korpusu (który zdobył Miluzę, ale nie zdołał jej utrzymać między 7 a 10 sierpnia), 44 Dywizji, 55 Dywizji Rezerwowej, 8 Dywizji Kawalerii oraz 1 Grupy Dywizji Rezerwowych (58., 63. i 66 Dywizja Rezerwowa).