Do mobilizacji, w sierpniu 1939 roku, dowodził 25 pułkiem artylerii lekkiej w KaliszuIgor Błagowieszczański, Artyleria Wojska Polskiego w latach 1918–1939, s. 249., a następnie objął stanowisko dowódcy artylerii dywizyjnej 25 Dywizji PiechotyPiotr Bauer i Bogusław Polak, Armia „Poznań”..., s. 478..
W kampanii wrześniowej walczył nad Bzurą i w obronie WarszawyLudwik Głowacki, Obrona Warszawy..., s. 342.. Po kapitulacji stolicy, w niemieckiej niewoli, w Oflagu Marburg.
W 1945 roku wrócił do Polski i przyjęty został do Wojska Polskiego. Od 1 września 1946 pełnił służbę na stanowisku okręgowego inspektora artylerii w Dowództwie Łódzkiego Okręgu Wojskowego, a od 11 grudnia 1946 do 1948 na stanowisku okręgowego inspektora artylerii w Dowództwie Pomorskiego Okręgu Wojskowego w BydgoszczyTadeusz Pióro, Armia ze skazą..., s. 72.. Zamordowany 4 września 1953 w Głównym Zarządzie Informacji w Warszawie. Grób symboliczny znajduje się w Kwaterze „Na Łączce” na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Awanse kapitan – zweryfikowany 3 maja 1922 ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919; major – 18 lutego 1928 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 10.