Ekologia tych ptaków została słabo poznana. Wiadomo tylko, że zamieszkiwały najbardziej niedostępne, lesiste części wyspy, a wieczorami wychodziły także na wybrzeże.
Przyczyny i okoliczności wymarcia Zostały wytępione przez europejskich osadników, którzy dotarli tu wkrótce po odkryciu wyspy przez Matthew Flindersa w 1802 (wcześniej wyspa była niezamieszkana). Możliwe również, że do wyginięcia tych ptaków przyczyniło się zmniejszenie ich siedlisk wskutek pożarów lasów. Ostatnie potwierdzone stwierdzenie pochodzi z 1819. Z 1837 pochodzi wzmianka, że nie spotkano żadnego osobnika od 10 lat. Prawdopodobnie w 1830 pozyskano jedno jajo. Przypuszcza się, że gatunek wyginął na kilka lat przed przybyciem stałych osadników w 1836.
Znany jest wyłącznie z relacji obserwatorów oraz ze szczątków kostnych, przechowywanych m.in. w South Australian Museum w Adelaide; pierwsze znalezisko (1903) pochodzi ze wzgórz w zachodniej części przylądka Gantheaume na Wyspie Kangura.
Domniemany okaz tego ptaka znajduje się w Geneve Museum w Genewie, lecz nie jest do końca pewne, czy jest to emu małe, czy tylko młody osobnik emu zwyczajnego.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za: