Na początku lat 50. XX w. na części terenu, na którym znajdowała się Dolina Szwajcarska, wzniesiono budynek Komitetu Warszawskiego PZPR. Przed budynkiem urządzono parking. Pozostałością po dolinie jest niewielki park z tarasami i fontanną zaprojektowany w 1951 przez architektów Zygmunta Stępińskiego i J. Dworakowską. Socrealistyczne rzeźby wykonane zostały przez R. Łukianowa. Projekt zakładał wykorzystanie istniejących na tym terenie pozostałości po dawnym założeniu, takich jak taras widokowy od strony ul. F. Chopina ze schodami oraz ogrodzenie. Zachowano także istniejący wcześniej drzewostan na skarpach od strony południowej, północnej i zachodniej. W miejscu dawnej muszli koncertowej wykorzystując pierwotne ukształtowanie terenu umieszczono fontannę. Pozostałością po dawnym założeniu jest także rzeźba w postaci zamkniętej wazy ustawiona na współczesnym słupku w pobliżu wejścia od strony wschodniejBłotnicka K., Zalewska J., Ogród Zabytkowy - Dolina Szwajcarska w m.st. Warszawa, Warszawa, sierpień 1987, Stowarzyszenie Naukowo Techniczne Inżynierów i Techników Ogrodnica, Zarząd Główny, Zespół Rzeczoznawców (dokument przechowywany w Archiwum Urzędu m.st. Warszawy). Wzniesienie po dawnej estradzie wkomponowano w projekt wykorzystując przestrzeń po niej do urządzenia przestrzeni dla dzieci z piaskownicą (dziś nie istniejącą)Drozdowski M.M., Zahorski A., Historia Warszawy, PIW, 1981.