Na początku I wieku n.e. Strabon wspomina o ludzie Górnych Aorsów na Uralu Południowym i opisuje ważny szlak handlowy biegnący przez ich tereny. Transportowano nim na wielbłądach towary indyjskie i "babilońskie" od Medów i Armeńczyków w kierunku na północ od Kaukazu. Szlak ten stanowił źródło bogactwa Aorsów, których, jak pisał Strabon, "stać było na noszenie złotych ozdób". Jednakże nadal nie jest jeszcze wyjaśniony związek między Górnymi Aorsami a ich odłamem znad dolnej Wołgi i Donu, zwanym przez Strabona "zbiegłymi Górnymi Aorsami".
Migracji ciąg dalszy – za Don W połowie I wieku n.e. Aorsowie ulegli przewadze Alanów i, podobnie jak część Syraków, przekroczyli Don, zmuszając Roksolanów do migracji na zachód za Dniepr. Wtedy też zakończyła się dominacja Aorsów na stepach pogranicznych Azji i Europy. Chińska "Kronika Późniejszej Dynastii Han” (25—220 n.e.) wspomina, że "Yancai" (Aorsów) przemianowano na "Alanliao" (Alanów), co wskazuje, że musieli oni stracić na rzecz Alanów swoją przodującą pozycję wśród Wschodnich Sarmatów. Z początkiem II wieku Alanowie wzięli w posiadanie całe terytorium będące poprzednio we władaniu Aorsów i część terytorium Syraków. Aorsowie powstrzymali zapewne w następnych latach napór Alanów od Donu ku zachodowi, czyli na tereny, na które Aorsowie się wycofali.